من و تو

امير:

به همه دوستان جدید خوش آمد میگم.....در مورد اینکه نوع دوستی با یک "تو" از نظر من چه فرقی با نوع دوستی با یک "من" میکنه قبلا هم حرف زدیم.... من می خوام یه کم بیشتر در این مورد حرف بزنم.... خوب اینکه نباید در نوع دوستی بین یه پسر و دختر فرق گذاشت درست هست.... ولی من یه توضیح اضافه در این مورد دارم....
ما تو روابطی که با بقیه داریم و در کل در تعاملات اجتماعی که داریم.... نوع برخوردهامون تا حدودی تابع طرف مقابلمون هست.... البته نه اون چیزی که بهش میگن دورویی..... فرقش هم در این هست که در دورویی شخص وانمود میکنه که یه مشخصه ای را داره در حالیکه اصلا این طور نیست.... ولی این نوع تفاوتی که ما در برخوردهای اجتماعی داریم در واقع جنبه های مختلفی از شخصیت خودمون هست.... یه مثال میزنم.... فرض کنین که شخصی به شعر و ادبیات علاقه داشته باشه....به شطرنج بازی کردن هم علاقه داشته باشه.... در عین حال از گل و گیاه هیچ چیزی ندونه.... خوب اگه این شخص یه دوستی داشته باشه که اون هم به ادبیات علاقه داره... وقتی با هم آشنا میشن یا برخوردی دارن....شخصیتش در همون جنبه اش نمود پیدا میکنه نه مثلا بازی شطرنج.... این دورویی نیست... ولی اگه مثلا دم از اطلاع داشتن از گل و گیاه بزنه میشه دورویی....
خوب در روابط اجتماعی هم تا حد زیادی همینطوره.... وقتی که با یکی دوست میشیم... شروع میکنیم یه سری سیگنال از ابعاد مختلف شخصیتمون، روحیاتمون، افکارمون رو به سمتش میفرستیم.... و بر اساس جوابی که از اون میگیریم سیگنالهای بعدیمون رو تنظیم میکنیم..... یعنی ساده تر این میشه که میبینیم تو چه جهاتی بیشتر حرف هم رو میفهمیم... تو چه ابعادی میتونیم به همدیگه بیشتر کمک کنیم.... تو چه ابعادی هست که بیشتر میتونیم دوستی بهتری داشته باشیم....
خوب همه اینا رو گفتم برای اینکه بگم من خودم در دوستی هایی که دارم حتی با همه "من" ها هم یکسان برخورد نمی کنم و خوب در رابطه با یک "تو" هم همین طوره..... این اصلا به این معنی نیست که من بین روابطم با پسر و دختر فرق میذارم بلکه این هست که من در روابط اجتماعیم همیشه جایگاه طرف مقابلم.... شخصیت خودش.... نقاط مشترک اخلاقی.... مواردی که میتونیم به هم کمک کنیم.... رو در نظر میگیرم و بر اساس اون نوع رابطم را با اونا مشخص میکنم.... بر همین اساس هست که با همه دوستام یکسان برخورد ندارم.... حالا چه این دوست یک "من" باشه چه یک "تو".... اما این خودش یه جور یکسان برخورد کردنه!! چون این تفاوت برخورد تابع جنسیت نیست بلکه تابع شخصیت هست....
یادمه که خیلی وقت پیش توی فیلمی شنیدم که مادری به پسرش که یه پروفسور بود گفت: چرا هنوز با اون دختر مثل این رفتار میکنی که یه گل فروشه... اون دیگه گل فروش نیست... اون دیگه یه "بانو" هست.... پسر جواب داد: که من با یه گل فروش طوری رفتار میکنم که انگار یه "بانو" هست و به همین صورت با یه "بانو".....
من این طور برخوردها برام خیلی قابل درک نیست.... نمی دونم که نقص از من باشه یا نه.... ولی من هر قسمتی از شخصیتی که طرف مقابلم داره رو نوع برخورد من تاثیر میذاره....بازم میگم که این با دورویی فرق میکنه... این همون فرستادن سیگنال و پاسخ گرفتن هست..... البته در این هم شکی ندارم که هیچ چیزی غیر از شخصیت آدمها نمی تونه اونا رو شایسته احترام بکنه.... نه ثروت... نه مقام...
اما در مورد دوستی....
دوستی خوب سطوح مختلفی داره... نمیشه همه رو در یه ردیف قرار داد... برای دوستی در حدی که با یه فرد غریبه فرق بکنه مقداری نزدیک بودن شخصیت و نقاط مشترک اخلاقی لازم هست.... ولی اینکه در دوستی که داریم تا چه حدی به هم نزدیک بشیم باز هم تابعی از همون فرستادن سیگنال و جواب گرفتن هست.... از جانب هر دو طرف.... اما اگه قرار هست که من با یکی نزدیک بشم در دوستیم چند مورد هست که برام مهم هست.... یکی که همون صداقت داشتن هست که بقیه دوستان هم بحثش رو کردن... که عامل خیلی مهمی هست.... یکی دیگه داشتن درک متقابل از همدیگه هست.... ممکنه که دو نفر هر دوشون خوب باشن ولی از هم درک خوبی نداشته باشن... یکی دیگه در مورد این هست که اگر که حرفی رو به هم میزنیم برداشتی که ازش داریم مثبت باشه.... من خودم اینطور هستم که هر حرفی رو که بهم میزنن از دید کاملا مثبت نگاه میکنم.... انتظارم هم از یه دوست همین هست که حرفای من رو به نیت خوب بگیره.... من در دوستی های نزدیکی که دارم هیچ وقت توقع انجام کاری رو از دوستم ندارم....چون توقع داشتن دوستی ها رو خراب میکنه.... و در عین حال هر وقت که کمکی بتونم براش انجام بدم با دل و جون حاضرم.... و اگه که کمکی احتیاج داشته باشم بهش میگم ولی اصلا ازش توقع ندارم که برام کاری رو انجام بده.... چون اگه که به دوستیمون اعتماد داشته باشم میدونم که اگه در توانش باشه انجام میده... و اگه که انجام نداده حتما دلیلش این هست که سعیشو کرده ولی نشده.... برا همین هیچ وقت دلخور نمیشم.... مورد دیگه ای هم که هست اینه که من با دوستام رو راست هستم.... درسته که بیشتر ازشون تعریف میکنم ولی اگه که به نظرم انتقادی اومد حتما بهشون میگم... از اونام همین انتظار رو دارم.... یا اینکه اگه از من دلخور شدن به هر دلیلی بهم بگن... من خودم هر وقت که موردی ناراحتم کنه حتما به دوستم میگم.... چون اصلا کینه ای نیستم... از دوستام هم همین انتظار رو دارم....
خوب خیلی حرف زدم....آخه خیلی وقت بود که ننوشته بودم..... سمانه خانوم میبخشید که دوباره زیاد شد!!
در آخر هم یه مطلبی رو براتون مینویسم جالبه:
اگر که میخواهید دوستی های پایداری داشته باشین، در ذهنتان قبرستان بزرگی!! داشته باشید، که همه اشتباهات دوستانتان رو برای همیشه آنجا دفن کنید!
+ . ; ٧:۳٧ ‎ب.ظ ; جمعه ٢٦ مهر ،۱۳۸۱
comment نظرات ()